answersLogoWhite

0


Best Answer

mga rehiyon sa luzon

User Avatar

Wiki User

12y ago
This answer is:
User Avatar

Add your answer:

Earn +20 pts
Q: Labing pitong relihiyon sa bansang pilipinas?
Write your answer...
Submit
Still have questions?
magnify glass
imp
Continue Learning about Linguistics

What is you are one of the seven percent in Tagalog?

Tagalog Translation of YOU ARE ONE OF THE SEVEN PERCENT: Ikaw ay isa sa pitong porsiento.


Can you give a Tagalog declamation piece?

Ito ang bayan ko: Pitong libong pulong kupkop ng Bathala, ngunit dinuhagi at sinamantala ng mga banyaga; Lipi ng magiting na mapaghimagsik ang puso at diwa, Unang Republikang sa dulong silanga'y nagtamo ng laya; Ito ang bayan ko: sumilang sa dugo't nabuhay sa luha At pinagsawaan ng lahat ng biro't hampas ng tadhana! Ito ang bayan ko: Dagatan, lupaing may sapat na lawak, bundok na mamina, Bukiring matanim at maisdang dagat… Sa lahat ng itong alay ng Bathala ay nagging marapat at maituturing na lupang hinirang at lubhang mapalad… Ditto, ang ligaya sa lahat ng dako'y biyayang laganap, Ngunit kailangang dukali't hukayin ng sikhay at sipag. Ito ang bayan ko: Pinanday sa dusa ng mga dantaon, hinampas ng bagyo, Nilunod ng baha, niyanig ng lindol; Dinalaw ng salot, tinupok ng poot ng digmaang maapoy, Sinakop ng Prayle, inagaw ng Kano, dinahas ng Hapon; Ngunit patuloy ring ito ang bayan ko nakatindig ngayon, Sa bawat banyaga'y magiliw ang bating "Kayo po'y magtuloy." Ito ang bayan ko: Puso ma'y sugatan ay bakal ang dibdib, Bawa't naraana'y isang karanasa't isang pagtitiis… Ito ang bayan ko Taas-noo ngayon sa pakikiharap sa buong daigdig, sapagkat sa kanyang sikap na sarili ay nakatindig… Ito ang bayan ko: bunga ng nagdaang mga pagkaamis, matatag ang hakbang, patungo sa isang bukas na marikit. Ito ang bayn ko; Ang bayan ko'y ito.


Short tagalog declamation piece?

Ito ang bayan ko: Pitong libong pulong kupkop ng Bathala, ngunit dinuhagi at sinamantala ng mga banyaga; Lipi ng magiting na mapaghimagsik ang puso at diwa, Unang Republikang sa dulong silanga'y nagtamo ng laya; Ito ang bayan ko: sumilang sa dugo't nabuhay sa luha At pinagsawaan ng lahat ng biro't hampas ng tadhana! Ito ang bayan ko: Dagatan, lupaing may sapat na lawak, bundok na mamina, Bukiring matanim at maisdang dagat... Sa lahat ng itong alay ng Bathala ay nagging marapat at maituturing na lupang hinirang at lubhang mapalad... Ditto, ang ligaya sa lahat ng dako'y biyayang laganap, Ngunit kailangang dukali't hukayin ng sikhay at sipag. Ito ang bayan ko: Pinanday sa dusa ng mga dantaon, hinampas ng bagyo, Nilunod ng baha, niyanig ng lindol; Dinalaw ng salot, tinupok ng poot ng digmaang maapoy, Sinakop ng Prayle, inagaw ng Kano, dinahas ng Hapon; Ngunit patuloy ring ito ang bayan ko nakatindig ngayon, Sa bawat banyaga'y magiliw ang bating "Kayo po'y magtuloy." Ito ang bayan ko: Puso ma'y sugatan ay bakal ang dibdib, Bawa't naraana'y isang karanasa't isang pagtitiis... Ito ang bayan ko Taas-noo ngayon sa pakikiharap sa buong daigdig, sapagkat sa kanyang sikap na sarili ay nakatindig... Ito ang bayan ko: bunga ng nagdaang mga pagkaamis, matatag ang hakbang, patungo sa isang bukas na marikit. Ito ang bayn ko; Ang bayan ko'y ito.


Kaligirang pangkasaysayan ng tula?

Kaligirang Pangkasaysayan ng Tula Sinaunang Panahon Ayon sa pananaliksik Nina Tumangan, Alcomtiser ang matandang panulaan ng Pilipinas ay masasabing karugtong ng mga unang kultura ng Timog Silangang Asya. Karaniwan sa mga kantahin at berso ay tungkol sa mga gawaing makaDiyos, tahanan, bukid, dagat, kaligayahan, kasaganaan at iba pa. Masasabing likas na mga makata ang ating mga ninuno. May mga tula at awit sila sa lahat ng okasyon ng kanilang buhay. Patula nila kung bigkasin ang mga bugtong, ang mga salawikain at maging mga kasabihan. Ang mga bugtong, ayon kay Lope K. Santos ay siyang kauna-unahang katutubong tula. Ito'y ang paghahanay ng mga piling salita na nagsasaad ng talinghaga at masasagot sa pamamagitan ng panghuhula. Ang salawikain at mga kawikaan ay mga patula rin. Naglalaman ito ng mga paniniwalang panlipunan, pilosopiya at mga minanang kapaniwalaan. Panahon ng Kastila Nang matuto ang mga misyonerong Kastila ng wikang Tagalog, una nilang pinagtuunan ng pansin ang pagsusuri ng mga panitikang nakasulat ng ating mga ninuno. Pinili nila ang mga panitikang sa kanilang palagay ay makatutulong sa kanila sa pagpapalaganap ng Kristiyanismo. Nakita nilang ang mga katutubo ay mahilig tumula at bumigkas ng mga tugma. Nahilig din silang umawit kaya ang lahat halos ng mga pang-araw-araw nilang mga gawain ay naisasagawa nila nang may angkop na awitin. Dahil dito, ang mga tula ang unang kinakitaan ng pagbabagong-bihis. Ang mga sinulat na tula ng mga paring Kastilang misyonero ay maiikli sa simula ngunit habang tumatagal ang mga ito ay nadagdagan ng mga taludtod. Nagsimula sa dalawang taludtod hanggang sa umabot nang lilimahing taludtod. Nanatili ang sukat at tugma sa kanilang mga tula kaya Hindi nawala ang indayog sa panulaan nang panahong ito. Ang dating mga tulang katutubo na nakasulat sa matandang baybaying Alibata ay sinulat ng mga misyonero sa alpabetong Romano. Kasabay ng pagsulat sa alpabetong Romano ng mga tulang katutubo ay pumasok na rin sa panulaang Tagalog ang ilang mga salitang Kastila. Nawala ang talinghaga sa panulaan dahil sa layuning huwag maipagkamali ng mga mambabasa ang mensaheng panrelihiyon at pangkagandahang-asal. ANG MGA MAKATA NG PANAHON 1. Padre Francisco Blancas de San Jose. Kinilalang ama ng tipograpiya sa Pilipinas sapagkat aklat niya ang unang nalimbag sa paraang tipograpiko (isang uri ng paglilimbag). 2. Alonzo de Santa Ana. Siya ang may-akda ng aklat ng Explicacion de la Doctrina Cristiana en la Lengua Tagala na nagtataglay ng mga tugmang nagpapaliwanag sa mga aral ng Diyos na nakapaloob sa aklat na Doctrina Cristiana. Ang kanyang mga tula aya ganap na umiwas sa talinghaga upang maihatid nang tiyak ang diwang nais iparating ng tula. Kinilala niya ang pagiging maanyo at masining ng tula kaya siya ay kumilala sa sukat at tugma ng panulaang Tagalog. 3. Pedro de Herrrera. Isa siyang makatang nakilala dahil sa kanyang mga dalit. 4. Fernando Bagongbanta. Ang mga tula ni Bagongbanta ay napalimbag at natipon sa Memorial de la Vida Cristiana kasama ng mga tula ni Blancas de San Jose. Isa si Bagongbanta sa mga tinawag na ladino noong panahong iyon. 5. Tomas Pinpin. Ama ng limbagan sa Pilipinas. Siya ay binabanggit pa rin bilang isa sa mga ladinong kasama Nina Blancas de San Jose at Bagongbanta. Ang Como con Dios ay isa sa mga tulang nasulat ni Pinpin. 6. Pedro Suarez Osorio. Siya ang ipinalalagay na unang makatang Tagalog na napatala sa kasaysayan ng panitikang Tagalog. Nakilala rin siya sa pagsulat ng mga dalit. 7. Felipe de Jesus. Isang makatang Tagalog mula sa San Miguel, Bulacan. Pinahahalagahan sa kasaysayan ng panitikan dahil sa kanyang "Dalit na Pamucao sa Tauong Babasa Nitong Libro" na ang tinutukoy ay ang Barlaan at Josaphat. Si Felipe de Jesus ang nagpakita ng muling pagbabalik g talinghaga sa panulaang Tagalog. Tula niya ang Ibong Camunti sa Pugad. 8. Francisco Bencuchillo. Ang may-akda ng Arte Poetico Tagalo na lumitaw noong ika-18 dantaon. Sa aklat na ito ay tinalakay ni Bencuchillo ang iba't ibang sukat at taludturan ng tulang Tagalog. MGA AKDANG PATULA 1. Bugtong 2. Sabi o Kasabihan 3. Salawikain 4. Awiting Bayan o Kantahing Bayan 5. Pasyon 6. Awit at Korido MGA TULANG PANDULAAN O PANTANGHALAN 1. Karagatan 2. Duplo 3. Dalit 4. Juego de Prenda 5. Panubong o Pamutong Panahon ng Propaganda Bunga ng pag-unlad ng produksyon sa pagsasaka at pagsulong ng pakikipagkalakalan sa ibang mga dayuhan, ang pagkaunlad ng kabuhayan ay nakabuo ng pangkat na mga Pilipinong nakilala sa tawag na "Ilustrado" at sa tawag na "Middle Class". Sa pamamagitan nito, lumitaw ang henerasyon ng mga kabataang namulat ang mga kaisipan sa di pagkakapantay-pantay ng mga mananakop at sinasakupan. Sila ang mga Pilipinong nagising ang kamalayan sa pagiging api. Nang mga panahong iyon, tayo'y sunud-sunuran sa mga dayuhang panginoon, kahit na nakatataas ang kabuhayan ng ilan sa atin. Dahil sa mga pangyayaring ito, tinangka ng mga "ilustrado" na magpasok ng mga pagbabago. Ito'y Hindi sa pamamagitan ng armas kundi sa pakikipagtagisan ng katuwiran sa katuwiran sa pasulat na pamamaraan. Isa ang tula sa naging kasangkapan sa pagpapahayag ng mga propagandista. Dito nailalahad nila ang kani-kanilang mga kuru-kuro o pala-palagay, damdamin at maging ang kanilang mga karanasan. Ang karaniwang tinutuligsa nila ay ang mga ginagawa ng mga prayle na sana'y yaong talagang masasabing kaugnay ng simbahan. Hindi lubhang nanuligsa sa mga taong pamahalaan dahil sa mga layunin lamang ng Propagandista ay pagbabago sa pamamalakad ng simbahan kaya't ang damdaming laban sa mga prayle ang nangibabaw dahil sila ang higit na may kapangyarihan kaysa mga taong pamahalaan. Mga Manunulat at Kanilang akda 1. Dr. Jose Rizal - Ala Juventud Filipina ( Sa Kabataang Pilipino) - Mi Ultimo Adios ( Ang Huli Kong Paalam) 2. Marcelo H. del Pilar - Sagot ng Espanya sa Hibik ng Pilipinas Panahon ng Himagsikan Ang panahong ito'y nahahati sa dalawa - Pnahon laban sa Kastila at Panahon laban sa Amerikano. Bagama't maikli ang panahong nasasakop, maraming mga pangyayari ang naganap at naging makasaysayan sa bayan. Kabilang sa mga ito'y ang pagkakaroon ng pagpapalit ng pamamahala sa pamahalaan. Bigo ang mga hangarin ng mga propagandista. Bingi ang pamahalaang Kastila sa mga kahilingan sapagkat noong mga panahong iyon ay abala sa pansariling suliranin ang Espanya. Dahil dito'y patuloy pa rin ang pang-aapi at pandudusta, pagsasamantala at paghihigpit ng pamahalaan at simbahan sa mga Pilipino. Lumala ang ugnayang Kastila-Amerikano dahil sa mga tunay na pangyayaring naganap, ipinahayag ng mga Amerikano ang pormal na pakikidigma sa Espanya noong Abril 25, 1898. Inanyayahan ni Almirante Dewey ang mga Pilipino upang makipagtulungan sa mga Amerikano. Mga manunulat at kanilang Akda 1. Andres Bonifacio - Katapusang Hibik ng Pilipinas - Pag-ibig sa Tinubuang Lupa 2. Emilio Jacinto - Sa Anak ng Bayan 3. Apolinario Mabini - El Verdadero Decalogo ( Ang Tunay na Sampung Utos ) 4. Jose Velasquez Palma - Himno Nacional Filipino (Pambansang Awit ng Pilipinas) Panahon ng Amerikano Ang mga akdang pampanitikan na naisulat at nailimbag nang panahong ito ay binigyan ng layang magpahayag ng tunay na pangyayari hinggil sa iba't ibang paksa at nagkaroon sila ng pagkakataong makabasa ng iba't ibang uri ng aklat na gumising pang lalo sa nag-aalab na nilang Damdaming Makabayan. Ano mang uri ng akda ang nailabas ng panahong iyon , ang damdaming makabayan ay di nawawala bagkus ay mahigpit na binigyan ng tuon. Kung minsan ito'y hinaing tungkol sa kaapihang dinanas ng Inang Bayan, o kaya'y pagpupuri sa mga katangian ng Inang Pilipinas o kaya nama'y pagpapahayag ng mga mithiin tungkol sa pagiging bansang Malaya ng Pilipinas. Masasabi kung ganoon na ang naging kalakaran sa panitikan sa panahong ito ay nasyonalismo, karanasan, at kalayaan sa pagpapahayag. Sa panahon ng bagong mananakop, ang mga Pilipinong may likas na hilig sa pagtula ay lalo pang nahilig sa pagsusulat. At masasabing ito'y bunga rin ng pagkakaroon ng lingguhang babasahin na naging daan upang malathala ang kanilang mga akda. Humabi ng tula sa lahat halos ng larangan tulad ng liriko, pandulaan, pasalaysay at pangkalikasan. MGA URI NG TULA 1. Tulang pangkalikasan 2. Tulang pandamdamin/Liriko a. Soneto b. Elehiya 3. Tulang Pasalaysay 4. Tulang Pandulaan a. Balagtasan b. Batutian c. Pagpuputong Panahon ng Hapones Ang Pilipinas ay sinakop ng nga Hapones noong 1941 hanggang 1945. Nabalam ang umuunlad nang pantikang Pilipino sa dahilang ipinapinid ng mga Hapones ang mga pahayagan at dahil dito'y pansamantalng nahinto sa pagsulat ang mga manunulat lalo pa't ang lingguhang Liwayway ay nalagay sa mahigpit na pagmamatyag. Dahil sa ipinagbawal ang mga pahayagan at magasing gaya ng Tribune at Free Press, ang mga manunulat sa Ingles ay nagsisulat sa Filipino. Marami ang nagsalin ng mga akda sa Ingles sa Filipino. Kapansin-pansin sa mga akda ang paksaing tulad ng pag-ibig sa bayan, kagandahan ng buhay sa lalawigan, relasyon ng mga magulang sa anak at ang pagmamahal sa kapwa. Sinasabing ang paksa ng iba't ibang sangay ng panitikan ay Pilipinong-Filipino sa diwa at sa buhay. Binigyang-diin ang katutubong kulay. May pumapaksa rin sa pamumuhay na dinaranas ng mga tao sa lungsod: ng kasalatan ng pagkain, damit, hanapbuhay, paglalakbay at pakikisama sa kapwa. Tumpak na tawaging panahon ng Pamumulaklak ng Panitikang Tagalog ang panahon ng Hapon. Isang sangay ng panitikang Pilipino na naapektuhan ng kahirapan ng papel noong panahon ng Hapon ay ang tula. Dahil sa kakapusan ng papel, lumabas sa panahong ito ang napakaiksing tulang ito na tinatawag na "haikku" isang tulang binubuo ng labimpitong pantig na nahahati sa tatlong taludtod. Ang unang taludtod ay may limang pantig; ang ikalawang taludtod ay may pitong pantig, at ang ikatlong taludtod ay may limang pantig tulad ng unang taludtod. Isa pang uri ng tulang lumabas noon ay ang "tanaga" na binubuo ng apat na taludtod na may pitong pantig ang bawat isang taludtod. KATANGIAN NG TULA 1. Maikli 2. Namayani ang mga tulang may malayang taludturan; walang sukat at kadalasa'y walang tugma. 3. Marami ang gumagad sa haiku. 4. Nagtataglay ng talinghaga. URI NG TULA 1. Karaniwang anyo 2. Malayang taludturan na ang pinakamarami ay haikku 3. Tanaga Ang Panitikang Patula sa Panahon ng Liberasyon o Panahon ng Pagpapalaya Kasabay ng pagtatamo natin ng pansamantalang kalayaan pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig ang pagkadama ng mga makatang makapagpahayag nang Malaya sa pamamagitan ng tula. Pinaksa ng panulaan sa panahong ito ang pag-ibig at pagpuri sa bayang tinubuan, sa kalayaan at mga bayani ng lahi. Ang isa sa mga makatang nakilala sa panahong ito ay si Jose Villa Panganiban. Ang kanyang tulang may pamagat na "Ang Bayan Ko'y Ito" ay binigkas niya sa radyo noong ipagdiwang ang unang taon ng ating pagsasarili. Ang mga makata na nakilala bago pa man magkadigma ay nagpatuloy pa rin sa kanilang pagsusulat ng mga tula na may iba't ibang uri at paksa. Hindi nawala ang mga tulang pasalaysay, tulang pandamdamin o liriko, tulang pangkalikasan, at mga tulang pandulaan. Nagkaroon ng dalawang pangkat ng mga makata - pangkat ng mga makaluma o konserbatibo, at pangkat ng mga makabago o kabataang makata. Ang pangkat ng mga makalumang makata ay pinangungunahan Nina Lope K. Santos, Ildefonso Santos, Rufino Alejandro, Teodoro Agoncillo, Teodoro Gener, Iñigo Ed Regalado, Pedro Gatmaitan, Jose Villa Panganiban at iba pa. Sa pangkat naman ng mga kabataan o makabagong manunulat ay napabilang sina Jose Corazon de Jesus, Cirio H. Panganiban, Florentino Collantes, Emilio Mar Antonio, Fernando Monleon, Aniceto F. Silvestre, Amado V. Hernandez, Alejandro G. Abadilla, Clodualdo del Mundo, at iba pa. Si Aniceto F. Silvestre ay kinilalang pambansang makata nang maipanalo niya ang dalawa niyang tula na "Ako'y Lahing Kayumanggi" at "Mutya ng Silangan" sa patimpalak na idinaos ng Surian ng Wikang Pambansa noong 1946. Kinilala namang makata ng makabagong panahon si Alejandro G. Abadilla. Sinasabing tinalikuran niya ang sukat at tugma ng matandang panulaan at pinalaganap niya ang malayang taludturan at ang diwang mapanghimagsik. Pinakamagandang tula niya ang "Ako Ang Daigdig" na naging dahilan upang tanghalin siyang Pangunahing Makata ng taong 1957. Ang Panitikang Patula sa Panahon ng Aktibismo Si Amado V. Hernandez ang maituturing na pangunahin sa mga makatang may kamalayang panlipunan. Ito raw ay sa dahilang si Ka Amado ay naging kalahok sa mga nagaganap sa kanyang kapaligiran. Dinakip siya at ibinilanggo sa isang seldang ang luwang ay ga-isang dipa lamang na sapat upang matanaw niya ang kapirasong langit. Sinulat niya ng kanyang tulang "Isang Dipang Langit" samantalang siya ay nasa loob ng bilangguan. Mapapansin rin ang pagkapartikular ng mga tulang romantiko-rebolusyonaryo. Ang katangiang ito'y dulot ng pagpapairal sa isip sa pagbubuo ng tula, isang pamamaraang humahalungkat sa karanasang pinapaksa upang mabigyang-katibayan ang mensahe ng makata. Tatlo ang katangian ng tula sa panahon ng aktibismo: nagsusuri sa kalagayan ng bayan, nagsisiwalat ng mga katiwalian sa tula, tahasang lumalabag sa kagandahang asal (panunungayaw at may karahasan sa pananalita). Ang Panitikang Patula sa Panahon ng Batas Militar at Bagong Lipunan Nanatili pa ring isang mabisang tagapagpahayag ng damdamin ang tula sa panahon ng Batas Militar at Bagong Lipunan bagama't ang mga tula sa panahong ito ay Hindi naging kasing-apoy at kasintalim ng mga tula sa panahon ng aktibismo. Ang mga makata sa panahong ito ay pumaksa sa mga paksang gaya ng pag-ibig, buhay, kalikasan - mga paksang ligtas talakayin sapagkat noon ay naghigpit ang sensura. Hindi lahat ng sinusulat ay pinapayagang mailathala. Naging maingat ang mga makata. Nagsulat sila sa paraang may kalaliman ang paglalahad ng mga mensahe kung kaya't sila ay gumamit ng simbolismo. Iniwan nila sa mababasa ang pagpapakahulugan at pag-unawa. Sa Liwayway at mga magasing pandalubhasaan nabasa ang mga tula sa panahong ito. Kung bagamat may sariling pamamaraan ang paghabi ng tula ang mga makata sa panahong ito, Hindi rin nawala ang mga tulang nagtataglay ng sukat at tugma. Sa panahon ng Bagong Lipunan nagsimula ang mga patimpalak sa pagbigkas nang sabayan hanggang sa ito ay lumaganap at humantong sa kaantasang pambansa. Dahil sa sabayang bigkasan na nakaakit sa kawilihan ng mga nakikinig at manonood, ang lumang paraan ng pagbigkas ng tula ay unti-unting bumaba. Sa mga piyesang ginamit sa sabayang bigkasan ay nanguna ang "Pilipino: Isang Depinisyon" ni Ponciano B.P. Pineda. Sa panahon ding ito nauso ang mga tugmang tulad ng mga sumusunod na siyang mga islogan na ginamit upang maktulong sa paghubog ng kaasalang Pilipino: "Sa ikauunlad ng bayan Disiplina ang kailangan" "Ang pagsunod sa magulang Tanda ng anak na magalang" Ang mga kabataang manunulat na nagpakita ng kapusukan sa panunuligsa sa kabulukang nagaganap sa pamahalaan sa panahon ng aktibismo ay tumigil sa pagsusulat ng mga tulang mapanuligsa at nakiramdam na lamang sa mga nagaganap sa kanilang paligid, naghihintay sa mga pagbabagong maidudulot ng mga bagong proyektong inilulunsad ng pamahalaan. Ang mga nagsisulat ng tula sa panahong ito ay nagkaroon ng isang layunin - ang maging bahagi ng isang katipunan ang kanilang mga sinulat o kaya ay maisali sa mga timpalak tulad ng Gantimpalang Palanca, Republic Cultural heritage Award, Patnubay ng Kalinangan Award at iba pa. Ang Panitikang Patula sa Panahon ng Lakas ng Bayan Hanggang sa Kasalukuyan Ang mga tulang nasulat pagkatapos ng naganap na Lakas ng Bayan o "People's Power sa Edsa ay nagpakita ng kalayaan sa pagpapahayag at maging sa paksa. Pinaksa ng mga tula sa panahong ito ang mga nagaganap sa kapaligiran at sariling mga damdamin ng mga makatang nagsisisulat ng tula. May mga tula ng pagpupuri at panunuligsa sa mga nanunungkulan sa pamahalaan at mga katiwaliang nagaganap sa lipunan. Sa madaling salita, patuloy ang kamalayang panlipunan ng mga makata sa panahong kasalukuyan. Nilayon ng mga tula sa kasalukuyang panahon ang maging kasangkapan sa minimithing pagbabago ng lipunang Pilipino. Sa istilo ng pagsulat ng tula ay nanatili pa rin ang dalawang paraan - may nagsisulat ng mga tulang may sukat at tugma at may nagsisulat sa malayang taludturan. Pangunahing layunin ng tula sa panahong ito ay makapaghatid ng mahalagang mensahe sa mga mambabasa. Bibihira ang mga tula ng pag-ibig ngunit unti-unting nabubuhay na paksa sa panulaan ang tungkol sa kalikasan lalo pa't may mga kampanyang inilulunsad ang pamahalaan sa pangangalaga ng kalikasan. Ang pagtula sa ibabaw ng tanghalan ay bihira nang mangyari maliban na lamang kung ito ay hinihingi ng isang pangyayari sa isang palatuntunang idinaraos. Ang indayog ng tula sa panahon Nina Balagtas, Jose Corazon de Jesus, at Florentino Collantes ay wala na sa tanghalan. Ang Balagtasan ay bibihira na ring marinig kung kaya't nakalulungkot na kapag tinanong ng guro ang mga mag-aaral kung nakarinig na sila o nakapanood na ng Balagtasan, ang marami sa kanila ay Hindi pa ang sagot. Ang pagbigkas ng tula sa tanghalan ay pinalitan ng pag-awit. Ang awitin/awit ay isa ring akdang nasa anyong patula na nilapatan ng himig. Ito ay nagpapahayag ng damdamin at karanasan ng may-akda. Sa kasalukuyan, ang mga awitin ay pumapaksa Hindi lamang sa pag-ibig, kundi sa lahat ng mga nangyayari, nakikita at nararanasan ng tao sa kanyang pang-araw-araw na buhay. Katulad din ng mga karaniwang tula, ito ay maaaring pumupuri at nanunuligsa sa mga gawain at kaugalian ng tao. May mga awiting gumigising sa damdamin at nangangaral sa mga kabataan. Ang isang uri ng awitin na palasak sa kasalukuyan ay ipinalalagay na epektibo sa paghahatid ng mensahe sa mga mamamayan ay ang "rap" Nina Francis Magalona at Andrew E. May mga awitin din na naririnig at nakikita sa telebisyon na habang inaawit ay ipinakikita naman ang mga tagpong may kaugnayan sa isinasaad ng awit. Ang Pambansang Awit ng Pilipinas ay inaawit sa telebisyon sa ganitong paraan. Ang "Magkaisa", isang awiting inawit sa Edsa noong naganap ang "People's Power."


What is the Tagalog version of Snow White and the Seven Dwarfs?

Here it is: Isang araw ng taglamig, na kapag ang snow ang ay bumabagsak na, ang isang maganda reyna SA pagtahi sa pamamagitan ng isang window. Bilang siya tumingin sa puting hardin Nakita siya ng isang itim na uwak, at habang siya ay tumingin ito siya sinasadyang poked kanyang daliri gamit ang karayom. Kapag nakita niya ang drop ng dugo niya naisip na sarili, "Paano kahanga-hanga ito ay kung maaari ba akong magkaroon ng isang maliit na batang babae na ang balat ay bilang puting bilang ng snow out doon, ang kanyang buhok bilang mga itim na bilang ng uwak at ang kanyang mga labi bilang pulang bilang na ito drop ng dugo. " Hindi nagtagal pagkatapos reyna ay may anak na babae ng sanggol, at kapag Nakita niya ang kanyang jet itim na buhok, ang maniyebe puting balat at pulang pula na labi siya remembered ang kanyang nais at tinatawag kanyang Snow White. Snow White lumago hanggang sa maging isang magandang anak, ngunit sadly, pagkatapos ng ilang taon, ang kanyang ina namatay at ang kanyang ama ay may-asawa muli. Ang bagong reyna, Snow White tiya,. ' ay isang maganda babae masyadong, ngunit siya ay lubhang walang kabuluhan. Higit sa anumang bagay na siya nais na ang ilang mga na siya ay ang pinaka maganda babae sa mundo. Siya ay may isang magic mirror, at siya ginagamit upang tumingin sa sarili sa bawat luad at sabihin: "Mirror, mirror sa sa pader, Sino ang fairest ng lahat? " at mirror ay laging tumugon, "Ikaw, naku Queen, ang fairest isa sa lahat." Reyna Ang ngiti kapag narinig niya ito para sa Alam niya mirror ang hindi kailanman nabigo sa nagsasalita ng katotohanan. Ang mga taon na lumipas. Bawat taon na Snow White lumago prettier at prettier, hanggang isang araw, ang kanyang tiya tumingin sa magic mirror at sinabi, "Mirror, mirror sa sa pader, Sino ang fairest ng lahat? " at ang mirror ang sumagot, "Ikaw, naku Queen, ay patas, 'TIS totoo, Subalit Snow White ay fairer ngayon kaysa sa iyong. " Ang reyna ay galit at nagseselos. Sa isang kahila-hilakbot na galit siya ay nagpasya na Snow White ay dapat pumatay. Siya na tinatawag para sa isang mangangaso at sinabi sa kanya Snow White ngayon sa kagubatan at pumatay sa kanya doon. Upang mapatunayan na ang Snow White ay katunayan patay, siya commanded sa kanya upang kunin ang puso ng Snow White at dalhin ang mga ito pabalik sa kanya. Mangangaso ay masyadong malungkot. Tulad ng lahat ng tao sa sambahayan ng hari mahal niya ang Snow White, ngunit alam niya dapat siya sundin ang kanyang order. Kinuha niya ang kanyang malalim sa kagubatan at, bilang siya Drew ang kanyang kutsilyo, Snow White ay nahulog sa kanyang mga tuhod. "Mangyari lamang na ekstrang ang aking buhay," siya begged. "Iwan ako dito. Hindi ko makikita bumalik sa palasyo, pangako ko." Hunter Ang sumang-ayon Masaya. Siya ay sigurado reyna ng ay hindi kailanman kung siya ay may disobeyed kanyang. Siya pumatay ng isang batang usa at pinutol ang kanyang puso at kinuha ito sa reyna, pagpapanggap ito ay Snow sa puso ng White. Mahina Snow White ay pagod, malungkot at gutom sa sa kagubatan. Siya wandered sa pamamagitan ng mga puno, hoping siya mahanap ang sapat na mga berries at mani upang panatilihin ang sarili buhay. Pagkatapos siya ay dumating sa isang clear at natagpuan ng isang maliit bahay. Naisip niya dapat itong isang mangangahoy kubo kung saan maaaring siya ay magagawang upang manatili, kaya siya knocked sa pinto.Kapag nagkaroon ng answer hindi, binuksan niya ito at nagpunta sa loob. Nagkaroon siya Nakita ng kuwartong lahat napakalinis na may mahabang table na inihain sa pitong lugar - pitong mga kutsilyo at tinidor, pitong kahoy na mga plates at mga tasa ng pag-inom, at sa ang mga plates at sa mga tasa ay pagkain at inumin.Snow White ay kaya gutom hindi siya maaaring bear upang iwanan ang pagkain na hindi nagalaw kaya siya kinuha ng kaunti mula sa bawat plato at bawat tasa. Hindi niya ay nais na walang laman ang plato at tasa ng isang tao lamang. Higit pa sa talahanayan ay pitong maliit na kama na lahat ng maayos ginawa. Niya sinubukan ang ilan sa mga ito, at kapag siya natagpuan ang isa na ay komportable, siya ay nahulog sa isang malalim na pagtulog, para sa siya ay naubos na sa pamamagitan ng kanyang mahaba na paglalakbay sa pamamagitan ng kagubatan. Kubo ay bahay ng pitong dwarfs. Lahat ng araw na katagal sila ay nagtrabaho sa isang kalapit na minahan paghuhukay ng mga diamonds mula sa malalim 'sa loob ng bundok. Kapag ibinalik nila ang bahay na gabi, sila ay nagtaka nang labis upang makita ang isang tao na ay sa kanilang kubo at ay nagsagawa ng ilang mga pagkain at inumin mula sa bawat lugar sa kanilang table. Din sila nagulat na upang mahanap ang kanilang mga kama nabalisa, hanggang sa isa dwarf na tinatawag na out na siya ay natagpuan ang isang kaibig-ibig babae tulog sa kanyang kama. Ang Seven Dwarfs na natipon ikot sa kanya, hawak ang kanilang mga Kandila mataas, bilang sila marveled sa kanyang kagandahan. Subalit sila ay nagpasya na iwanan ang kanyang pagtulog para sa sila ay uri tao. Ang susunod na umaga ng Snow White awoke at nakamit ang mga dwarfs, at siya Sinabi sa kanila ng kanyang kuwento. Kapag na niya ipinaliwanag kung paano siya ngayon ay walang bahay, ang mga dwarfs agad nagtanong sa kanya kung siya tulad ng upang manatili sa kanila. "Sa lahat ng puso aking, Gusto ko iyan upang gawin iyon," Snow White sumagot, masaya na siya ngayon ay may isang bahay, at inaasahan niya na maaaring siya ay tulong sa mga uri ng maliliit na tao. Ang mga dwarfs pinaghihinalaang na ang Snow White tiya, ang masama reyna, ay magic kapangyarihan at sila ay nag-aalala na siya malaman na ang Snow White ay hindi na-pumatay sa pamamagitan ng ang mangangaso. Babala nila ang Snow White na kapag siya ay nag-iisa sa buong araw ay dapat siya ay maingat ng mga estranghero na maaaring dumating sa kubo na ang. Bumalik sa ang palasyo reyna tinatanggap ang mangangaso kapag siya ay nagbalik sa puso ang usa. Siya ay masaya na ngayon siya ay minsan pa ang pinaka maganda babae sa mundo. Sa sandaling siya ay nag-iisa, siya ay tumingin sa kanyang magic mirror at sinabi, confidently, "Mirror, mirror sa sa pader, Sino ang fairest ng lahat? " Upang kanyang katakutan, ang mirror ang sumagot, "Ikaw, naku Queen, ay patas, 'TIS totoo, Subalit Snow White ay fairer pa rin kaysa sa iyo. " Reyna Ang trembled sa galit bilang siya natanto na mangangaso ay tricked kanya.Napagpasyahan niya na siya ngayon mahanap ang Snow White at pumatay sa kanyang sarili. Reyna Ang disguised kanyang sarili bilang isang lumang maglalako babae na may tray ng mga ribbons at medyo mga bagay na ibenta at set siya sa kagubatan. Kapag siya ay dumating sa kubo ang mga dwarfs 'sa ang clear, siya knocked at smiled ng isang masama na ngiti kapag Nakita niya ang Snow White dumating sa ang pinto. "Bakit, medyo dalaga," kanyang sinabi kawili-wiling, "hindi ka bumili ng ilang ng mga paninda ko bang ibenta? Gusto mo ng ilang mga ribbons o pindutan, ilang mga buckles, isang bagong lacing para sa iyong mga damit marahil?" Snow White ay tumingin eagerly sa tray. Reyna ay maaaring makita na siya ay tempted sa pamamagitan ng medyo lacing at kaya siya nagtanong kung maaaring siya ay makakatulong sa itali ang mga ito para sa kanya. Pagkatapos siya pulled lacing kaya mahigpit na ang Snow White ay hindi maaaring huminga, at nahulog sa sahig, na kung siya ay patay. Reyna minadali bumalik sa kanyang palasyo, siguraduhin na ang oras na ito Snow White ay talagang patay. Kapag ang mga dwarfs na dumating home na gabi, natagpuan nila ang Snow White hindulos, maputla nang nakamamatay at pa rin. Horrified, nakukuha nila sa paligid ng kanyang. At isa sa kanila batik-batik na siya ay may isang bagong lacing sa kanyang damit, at na ito ay nakatali masyadong mahigpit. Mabilis na sila hiwa ang mga ito. Agad na Snow White nagsimulang huminga muli at kulay ay dumating bumalik sa kanyang mga cheeks. Lahat ng pitong dwarfs heaved isang napakalaking buntong-hininga ng mga kaluwagan tulad ng sa ngayon mahal nila sa kanyang malinaw. Pagkatapos nito sila begged Snow White upang payagan ang mga walang mga estranghero sa maliit na bahay habang siya ay nag-iisa, at Snow White ipinangako ay siya tulad ng kanilang sinabi. Sandaling muli sa palasyo ang reyna nagtanong ang mirror, "Mirror, mirror sa sa pader, Sino ang fairest ng 'lahat? " At ang mirror: sumagot, "Ikaw, naku Queen, ay patas, 'TIS totoo, Subalit Snow White ay fairer pa rin kaysa sa iyo. " Ang reyna ay makapagsalita na may galit. Maisasakatuparan niya na minsan pa ang kanyang mga plano upang pumatay Snow White ay nabigo. Niya ginawa ang kanyang isip upang subukan muli. Pinili niya ang isang mansanas sa isang kulay-rosas-pula bahagi at isang dilaw na bahagi. Maingat na ipinasok siya ng lason sa pulang bahagi ng mansanas.Pagkatapos, disguised bilang isang babae ng magsasaka, siya set out minsan pa sa kagubatan. Kapag siya knocked sa pinto ng kubo, ang reyna ay mabilis na ipaliwanag hindi siya ay dumating upang magbenta ng anumang. Siya guessed na ang Snow White ay Warned hindi bumili mula sa kahit sino na dumating sa pamamagitan ng. Lamang Siya chatted sa Snow White at cis Snow White ay naging higit pa sa kaginhawahan inaalok siya sa kanyang isang mansanas bilang isang kasalukuyan. Snow White ay tempted, ngunit tumanggi siya, na sinasabi niya ay sinabi hindi tanggapin ang anumang bagay mula sa mga estranghero. "Hayaan ako ipakita sa iyo kung paano hindi makasasama ito ay," sinabi ang disguised reyna. "Ako ay isang kagat, at kung dumating ako sa walang pinsala, makikita mo ay ligtas para sa iyo masyadong." Alam niya ang dilaw na bahagi ay hindi na-poisoned at kinuha ang isang kagat mula doon. Iisip ito hindi makasasama, Snow White stretched ang kanyang kamay para sa mansanas at din kinuha ng isang kagat, ngunit mula sa kulay-rosas-pula na bahagi. Sabay-sabay Snow White ay apektado ng lason at Nahulog bagaman patay. Iyon gabi kapag ang mga dwarfs ibinalik sila ay medyo hindi upang pasiglahin ang kanyang.Naka nila sa kanya sa makita kung ang kanyang damit ay laced masyadong mahigpit.Ngunit maaari silang makahanap ng walang ibang tungkol sa kanya. Pinapanood nila sa paglipas ng kanyang sa pamamagitan ng gabi, ngunit kapag umaga ay dumating pa rin siya mag-ipon nang walang anumang mag-sign ng buhay, at sila ay nagpasya dapat siya ay patay. Pag-iyak nang masakit, inilatag nila dito kabaong at inilagay ng isang baso ng talukap ng mata sa ibabaw ng tuktok upang ang lahat ng maaaring humanga sa kanyang kagandahan, kahit na siya ay patay. Pagkatapos sila dala ang kabaong sa tuktok ng isang burol na kung saan sila kinuha lumiliko sa stand bantay. Reyna ay delighted araw na kapag siya ay tumingin sa kanyang salamin at nagtanong, "Mirror, mirror sa sa pader, Sino ang fairest ng lahat? " at ang mirror ang sumagot, "Ikaw, naku Queen, ang fairest isa sa lahat." Paano malupit siya laughed kapag narinig niya ang mga salitang iyon. Hindi nagtagal matapos ang isang prinsipe ay dumating sa pagsakay sa pamamagitan ng kagubatan at ang dumating sa ang burol na kung saan Snow White ilatag sa kanyang salamin-topped ataul. Siya tumingin kaya maganda na siya mahal sa kanya nang sabay-sabay at tinanong siya ng mga dwarfs kung maaaring siya ang kabaong at dalhin ito sa kanyang kastilyo. Ang mga dwarfs hindi ay magpapahintulot sa kanya upang gawin ito, ngunit sila ay ipaalam sa prinsipe ng halik ang kanyang. Tulad ng prinsipe kissed Snow White malumanay, siya inilipat ang kanyang ulo. Ang piraso ng poisoned apple na nahulog mula sa kanyang mga labi. Niya hinalo at pagkatapos stretched siya ng kaunti. Dahan-dahan siya ay dumating bumalik sa buhay.Snow White nakita ang guwapo prinsipe lumuluhod sa lupa sa tabi ng kanyang, at nahulog sa pag-ibig sa kanya kaagad. Pagkatapos ang reyna malayo sa palasyo narinig mula sa mirror, "Ikaw, naku Oueen, makatarungang, TIS totoo, Subalit Snow White ay fairer pa rin kaysa sa iyo. " Siya ay galit na galit na Snow White ay escaped kamatayan minsan pa. At ngayon ang hari ng natuklasan anong pagbibiro ang siya ay hanggang sa, at na banished kanyang mula sa kanyang lupa. Walang isa kailanman nakita ang kanyang o ang kanyang mirror muli. Bilang para sa Snow White, kanyang sinabi paalam sa kanyang mga kaibigan sa uri ng dwarfs, at rode ang layo sa likod ng kabayo prinsipe. Sa kanyang kastilyo sila ay may-asawa at sila ay parehong nakatira maligaya magpakailanman pagkatapos.