The Difference Between

But rather like a sonic boom

Your special scent announced your approach

Our lives have been blighted

By the smell you've ignited

Now it is time for reproach

So please take a shower

And relieve us of your power

To ruin our day

With a smell that just won't go away

Or cause an affront

But we must share with you

A thought or two

On deepest reflection

And without seeking perfection

Your wardrobe lacks any sense of taste

We weren't consulted

Perhaps you're insulted

But we humbly advise you

To have it replaced

Though you think you're a prancer

The site of you bopping is bleak

It is our intuition

Should you enter competition

You'll be booted in less than a week

You've got your own style

It shows from your head to your feet

But you may wish to ponder

Why we were so much fonder

Of your hairstyle, short and so sweet

Before you transformed it

chopped and adorned it

Now it reminds us of peat!

And I won't pull my punch

When you open your mouth

I can smell your lunch

This daily occurrence

is starting to tire

Your breath is so bad

It could start a fire

So consider my words

As advice from a friend

Please use some breath mints

Or our friendship will end!

Poetry by Alan Loren

Prose is writing that resembles everyday speech. The word "prose" is derived from the Latin prosa, which literally translates to "straightforward". Prose is an unpretentious form of writing; it is adopted for the discussion of facts and topical news. Prose is often articulated in free form writing style. Thus, it may be used for books, newspapers, magazines, encyclopedias, broadcast media, films, letters, history, philosophy, biography, linguistic geography, and many other forms of communication.

Prose generally lacks the formal structure of meter or rhyme. Although some works of prose may happen to contain traces of metrical structure or versification, a conscious blend of the two forms of literature is known as a prose poem.

Prose poetry is poetry written as prose, in other words it is a hybrid form combining poetry and prose. The poem has all of the essential elements of traditional poetry written in verse. It has rhythm, rhyme, repetition, assonance, consonance, and imagery.The imagery can be so startling as to be surrealistic in nature.

whereas Drama comes from Greek words meaning "to do" or "to act." A play is a story acted out. It shows people going through some eventful period in their lives, seriously or humorously. The speech and action of a play recreate the flow of human life. A play comes fully to life only on the stage. On the stage it combines many arts those of the author, director, actor, designer, and others. Dramatic performance involves an intricate process of rehearsal based upon imagery inherent in the dramatic text. A playwright first invents a drama out of mental imagery. The dramatic text presents the drama as a range of verbal imagery. The language of drama can range between great extremes: on the one hand, an intensely theatrical and ritualistic manner; and on the other, an almost exact reproduction of real life. A dramatic monologue is a type of lyrical poem or narrative piece that has a person speaking to a select listener and revealing his character in a dramatic sit

War is armed conflict against an enemy; a battle is hostile conflict in the course of war. There's no defined time limit for war.





AND War is a term that applies to military conflict between two or more countries which transpire over months or years.

Battle is a term that applies to a localized military conflict between two enemy armies or smaller military units that occur on 1 or more days.

Banaag at Sikat

Banaag at Sikat

Ni Lope K. Santos

Ang buod ng kasaysayan ng Banaag at Sikat ay lumiligid sa mga adhikain at paninindigan ng dalawang magkaibigang sina Felipe at Delfin. Si Felipe ay anak ng isang mayamang presidente ng isang bayan sa Silangan. Dahil sa kanyang pagkamuhi sa mga paraan ng pagpapayaman ng kanyang ama at sa kalupitan nito sa mga maralitang kasama sa bukid at sa mga utusan sa bahay ay tinalikdan niya ang kanilang kayamanan, pumasok na manggagawa sa isang palimbagan, at nanligaw sa isang maralita ngunit marangal na dalaga, si Tentay. Samantala, siya'y nakatira sa isang bahay ng amang-kumpil na si Don Ramon sa Maynila. Ang mga paraan ni Don Ramon sa pagpapayaman, ang kanyang mababang pagtingin sa mahihirap at ang pag-api niya sa mga pinamumunuan ay nakapagpalubha sa pagkamuhi ni Felipe sa lahat ng mayayaman at nagpapatibay sa kanyang pagiging anarkista.

Pinangarap niya ang araw na mawawala ang mga hari, punumbayan at alagad ng batas, ang lahat ng Tao'y magkakapantay-pantay at magtatamasa ng lubos na kalayuan at patas na ginhawa sa buhay.

Nang pilitin ng ama na umuwi sa kanilang bayan, siya'y sumunod. Subalit itinuro niya sa mga kasama sa bukid at sa mga katulong sa bahay ang kanilang karapatan. Sa galit ng ama, siya'y pinalayas at itinakwil bilang anak. Nagbalik siya sa dating pinapasukan sa Maynila at hinikayat si Tentay na pumisan sa kanya kahit di kasal, sapagkat tutol siya sa mga seremonyas at lubos na naniniwala sa malayang pag-ibig.

Si Delfin ay Hindi anarkista kundi sosyalista. Hindi niya hinangad na mawala ang pamahalaan ngunit katulad ni Felipe ay tutol siya sa pagkakaipon ng kayamanan sa ilang taong nagpapasasa sa ginhawa samantalang libu-libo ang nagugutom, nagtitiis at namamatay sa karalitaan. Tutol din siya sa pagmamana ng mga anak sa kayamanan ng mga magulang. Siya'y isang mahirap na ulilang pinalaki sa isang ale (tiya). Habang nag-aaral ng abogasya ay naglilingkod siya bilang manunulat sa isang pahayagan. Kaibigan siya at kapanalig ni Felipe, bagamat Hindi kasing radikal nito.

Nais ni Felipe ang maagang pagtatamo ng kanilang layunin, sukdang ito'y daanin sa marahas na paraan, samantalang ang hangad ni Delfin ay dahan-dahang pag-akay sa mga Tao upang mapawi ang kamangmangan ng masa at kasakiman ng iilang mayayaman, sa pamamagitan ng gradwal na pagpapasok sa Pilipinas ng mga simulain ng sosyalismo.

Si Don Ramon ay may dalawang anak na dalaga at isang anak na lalaking may asawa na. Ang mga dalaga'y sina Talia at Meni. Si Talia ay naibigan ng isang abogado, si Madlanglayon. Ang kasal nila'y napakarangal at napakagastos, isang bagay na para kina Felipe at Delfin ay halimbawa ng kabukulan ng sistema ng lipunan na pinangyayarihan ng mayayamang walang kapararakan kung lumustay ng salapi samantalang libu-libong mamamayan ang salat na salat sa pagkain at sa iba pang pangunahing pangangailangan sa buhay.

Sa tulong ni Felipe noong ito'y nakatira sa bahay ni Don Ramon, nakilala at naibigan ni Delfin si Meni. Si Don Ramon ay tutol sa pangingibig ni Delfin sa kanyang anak; dahil ito'y maralita, at ikalawa, dahil tahasang ipinahayag nito ang kanyang pagkasosyalista sa isang pag-uusap nilang dalawa sa isang paliguan sa Antipolo. Ang pagtutol na ito ay walang nagawa. Nakapangyari ang pag-ibig hanggang sa magbinhi ang kanilang pagmamahalan.

Nang mahalata na ni Talia at ni Madlanglayon ang kalagayan ni Meni, Hindi nila ito naipaglihim kay Don Ramon. Nagalit si Don Ramon; sinaktan nito si Meni at halos patayin. Sa amuki ni Madlanglayon, pumayag si Don Ramon na ipakasal si Meni kay Delfin, Subalit nagpagawa ng isang testamento na nag-iiwan ng lahat ng kayamanan sa dalawa niyang anak; si Meni ay Hindi pinagmanahan.

Si Meni ay nagtiis sa buhay-maralita sa bahay na pawid na tahanan ni Delfin. Paminsan-minsan, kung mahigpit ang pangangailangan, nagbibili siya ng mga damit o nagsasangla ng kanyang mga alahas noong dalaga pa. Ito'y labis na dinaramdam at ikinahiya ni Delfin at ng kanyang ate, subalit wala naman silang maitakip sa pangangailangan.

Sa simula, si Meni ay dinadalaw ng dalawang kapatid, lalo na si Talia, at pinadadalhan ng pera at damit. Subalit ang pagdalaw ay dumalang nang dumalang hanggang tuluyang mahinto, ay gayon din ang ipinadadalang tulong. Samantala, si Don Ramon, sa laki ng kanyang kahihiyan sa lipunan dahil sa kalapastangang ginawa ni Meni at ni Delfin, ay tumulak patungong Hapon, Estados Unidos at Europa, kasama ang isang paboritong utusan. Wala na siyang balak bumalik sa Pilipinas. Nakalimutan niya ang pagwasak na nagawa niya sa karangalan ng maraming babae na kanyang kinasama; ang tanging nagtanim sa kanyang isip ay ang pagkalugso ng sariling karangalan sa mata ng lipunan dahil sa kagagawan ni Meni.

Samantala, nagluwal ng isang sanggol na lalaki si Meni. Sa pagnanais na makapaghanda ng isang salu-salo sa binyag ng kanyang anak, susog sa mga kaugalian, si Meni ay nagsangla ng kanyang hikaw, sa kabila ng pagtutol ni Delfin na tutol sa lahat ng karangyaan. Ang ninong sa binyag ay si Felipe na Hindi lamang makatanggi sa kaibigan, subalit kontra rin sa seremonyas ng pagbibinyag. Bilang anarkista ay laban siya sa lahat ng pormalismo ng lipunan. Sa karamihan ng mga pangunahing dumalo, kumbidado't Hindi, ay kamuntik nang kulangin ang handa nila Delfin, salamat na lamang at ang kusinero ay marunong ng mga taktikang nakasasagip sa gayong pangyayari.

Ang kasiyahan ng binyagan ay biglang naputol sa pagdating ng isang kablegrama na nagbabalitang si Don Ramon ay napatay ng kanyang kasamang utusan sa isang hotel sa New York. Nang idating sa daungan ang bangkay, sumalubong ang lahat ng manggagawa sa pagawaan ng tabako sa atas ni Don Felimon, kasosyo ni Don Ramon, na nagbabalang Hindi pasasahurin sa susunod na Sabado ang lahat ng Hindi sasalubong.

Kasama sa naghatid ng bangkay sa Pilipinas si Ruperto, ang kapatid ni Tentay na malaon nang nawawala. Pagkatapos makapaglibot sa Pilipinas, kasama ng isang Kastilang kinansalaan niya sa maliit na halaga, siya'y ipinagbili o ipinahingi sa isang kaibigang naglilingkod sa isang tripulante. Dahil dito, nakapagpalibot siya sa iba't ibang bansa sa Aprika at Europa, at pagkatapos ay nanirahan sa Cuba at California, at sa wakas ay namalagi sa New York. Doon siya nakilala at naging kaibigan ng utusang kasama ni Don Ramon na naninirahan sa isang hotel na malapit sa bar na kanyang pinaglilingkuran. Si Ruperto ang nagsabi kay Felipe na kaya pinatay si Don Ramon ay dahil sa kalupitan nito sa kanyang kasamang utusan.

Ang libing ni Don Ramon ay naging marangya, kagaya ng kasal ni Talia. Hanggang sa libingan ay dala-dala pa ng mayamang pamilya ni Don Ramon ang ugali ng karangyaan ng pananalat at paghihirap ng maraming mamamayan. Sa libingan ay Naiwan sina Delfin at Felipe na inabot ng talipsilim sa pagpapalitan ng kuro-kuro at paniniwala.

Naalaala ni Felipe ang kaawa-awang kalagayan ng mga kasama't utusan ng kanyang ama. Nasambit ni Delfin ang kawalang pag-asa para sa maralitang mga mamamayan habang namamalagi sa batas ang karapatan ng mga magulang na magpamana ng yaman at kapangyarihan sa mga anak. Nagunita nila ang laganap na kamangmangan at mga pamahiin, ang bulag na pananampalataya. Kakailanganin ang mahaba at walang hanggang paghihimagsik laban sa mga kasamang umiiral. Marami pang bayani ang hinihingi ang panahon. Kailangang lumaganap ang mga kaisipang sosyalista, Hindi lamang sa iisang bansa kundi sa buong daigdig bago matamo ang tunay at lubos na tagumpay. Napag-usapan Nina Felipe at Delfin ang kasaysayan ng anarkismo at sosyalismo - ang paglaganap nito sa Europa, sa Aprika, at sa Estados Unidos. Sinabi ni Felipe na ang ilang buhay na napuputi sa pagpapalago ng mga ideyang makamaralita ay kakaunti kung ipaparis sa napakamaraming Tao na araw araw ay pinahihirapan. Subalit matigas ang paninindigan ni Delfin laban sa ano mang paraang magiging daan ng pagdanak ng dugo.

Sa kabila ng pagkakaibang ito ng kanilang paninindigan ay nagkaisa sila sa pagsasabi, sa kanilang pag-alis sa libingan, noong gumagabi na, "Tayo na: iwan nati't palipasin ang diin ng gabi."

I think that rhymes show less thoughts and feelings about the person that writes one. But poems are deeper and more emotional.

_______

The difference between rhymes and poetry is that there is more going on in poems than just rhyming, and poetry doesn't always rhyme.

A rhyme would be simply: true knew blue few goo

To make a poem, you have to have some meaning there as well, and even in rhyming poetry, the rhymes only come at the ends of the line... so there is a lot more there than just the rhyme.

To outer space, my heart was true
Until the day my spirit knew

My beloved alien, with skin of blue
Had been shot to pieces by the few

Who consider aliens lumps of goo.

Even with this abyssmal example that I just made up, you can see that there is more there than merely the rhyme. There is a story, or an emotion, or an idea there that you wouldn't get with merely a rhyme.

the book explains in more relevant detail the classical story of Beowulf. The scriptwriters of Beowulf the movie made a good attempt at keeping the movie classical all the while not understanding that it went from a classical epic novel in to your average Hollywood production. The scenes of near nudity where very innapropriate. In the book it explaines grendal as more of a monstorous killer who is like a thief in the night and slaughters soldiers like its nothing. In the movie it shows that grendal is a half crazy half sensitive killer which they do not explain in the movie at all

One objective of Neil Gaiman and Roger Avary was to offer their own interpretation for motivations behind Grendel's behavior as well as for what happened when Beowulf was in the cave of Grendel's mother. They justified these choices by arguing that Beowulf acts as an unreliable narrator in the portion of the poem in which he describes his battle with Grendel's mother.[13] These choices also helped them to better connect the third act to the second of their screenplay, which is divided in the poem by a 50-year gap.[14]

Some of the changes made by the film as noted by scholars include:

• the portrayal of Beowulf as a flawed man
• the portrayal of Hrothgar as a womanizing alcoholic
• the portrayal of Unferth as a Christian
• Beowulf's funeral
• the portrayal of Grendel's mother as a beautiful seductress who brought Grendel as Hrothgar's child and the dragon as Beowulf's child
• the fact that Beowulf becomes ruler of Denmark instead of his native Geatland[15][16][17]

Scholars and authors have also commented on these changes. Southern Methodist University's Director of Medieval Studies Bonnie Wheeler is "convinced that the new Robert Zemeckis movie treatment sacrifices the power of the original for a plot line that propels Beowulf into seduction by Angelina Jolie-the mother of the monster he has just slain. What man doesn't get involved with Angelina Jolie?' Wheeler asks. 'It's a great cop-out on a great poem.' ... 'For me, the sad thing is the movie returns to…a view of the horror of woman, the monstrous female who will kill off the male,' Wheeler says. 'It seems to me you could do so much better now. And the story of Beowulf is so much more powerful.'"[18] Other commentators pointed to the theories elucidated in John Grigsby's work Beowulf and Grendel, where Grendel's mother was linked with the ancient Germanic fertility goddess Nerthus.[19]

This is not the first time that the theme of a relationship between Beowulf and Grendel's mother was explored. In Gaiman's collection of short stories, Smoke and Mirrors, there is a poem, Bay Wolf, which is a retelling of Beowulf in a modern day setting. In this story, Beowulf as the narrator, leaves it ambiguous as to exactly what happened between him and Grendel's mother.

In addition, philosophy professor Stephen T. Asma argues that "Zemeckis's more tender-minded film version suggests that the people who cast out Grendel are the real monsters. The monster, according to this charity paradigm, is just misunderstood rather than evil (similar to the version presented in John Gardner's novel Grendel). The blame for Grendel's violence is shifted to the humans, who sinned against him earlier and brought the vengeance upon themselves. The only real monsters, in this tradition, are pride and prejudice. In the film, Grendel is even visually altered after his injury to look like an innocent, albeit scaly, little child. In the original Beowulf, the monsters are outcasts because they're bad (just as Cain, their progenitor, was outcast because he killed his brother), but in the film Beowulf the monsters are bad because they're outcasts [...] Contrary to the original Beowulf, the new film wants us to understand and humanize our monsters."[20]

Citation: http://en.wikipedia.org/wiki/Beowulf_%282007_film%29#cite_note-14